“Hormigoizko pareta baxua ondo legoke apal gisa”, pentsatu zuen mutilak honen gainean esertzean, “eguzkitarako ukendua gordetzeko egokia”: zementuzko triangelu haren barruan, argiak errebotatu eta airea zartatzen zuen masa trinko bat eratuz.
Plazaren erdian, iturri bat zegoen lekuan, nexka batek iturri-muturretik zurrupatzen zuen ura.

Supermerkatu horretan denetik eskatu zidaten, baina ni hamabostaldiko beherapenen bila nindoan soilik, zorionez nere eguneroko jan-neurriarekin koinziditzen zutenak: espagetiak, tomate birrindua eta eltzekariak. Depaso, hori bai, kalitatezko zainzuri batzuk ostuko nituen, parrandarako ere juxtu ematen duen nire soldatarentzat garestiegiak.

Kafeak hatzak erretzen zizkion, plastikozko edalontzia urtzear, eta paper piloaren gainean utzi zuen. Salaz kanpoko pasadizuko makinatik ateratzen zuen bigarrena zen: bazen denbora puska bat taldeko jendearekin ez zegoena gustora, eta pasio horietan unetxo batez haiengandik urruntzea lortzen zuen.

Miresgarriena pertsona normal batek Superman ostiatzea litzateke, baina, zer dauka apartekotik superbotereak dituen batek berak baino potentzial gutxiago dituen izakiaren gainetik jartzeak?
Horrez gain, super-heroiek sekula ez dituzte beren botereak erabiltzen gauzak aldatzeko, baizik eta euren interes pertsonal, klasista edo superbizitze hutsagatik mugitzen dira. Norbaiten aurka matxinatzen badira, Status Quo-a mehatxatzen duelako da, eta "Zuzenbide Estatura" itzultzen dute gizartea, estolderietatik sortutako gaiztoa suntsitu ondoren.

Teorian, edozein lotsagabek edonongo hiri edo herrietan egin dezakeen ekintzarik arriskutsuena da hau. Praktikan, inork ez du gurutzatzen kale zabal bat erabat bakarrik, semaforo batek babesten ez badu. Izan ere, 25 m.-ero lurpeko pasabideak egonda, nori okurritzen zaio halako astakeria?
Baina, beno, hemen dihoazkizue zenbait era, kalea gurutzatzea derrigorrezkoa den larriune baterako ere: